یهودیان و انتظار
یهودیان که خود را پیروان حضرت موسی علیه السّلام می دانند نیز، منتظر موعودند.در آثار دینی یهود، و اسفار تورات، و دیگر کتابهای انبیاء آنان، همواره به موعود اشاره شده است.
یهودیان که خود را پیروان حضرت موسی علیه السّلام می دانند نیز، منتظر موعودند.در آثار دینی یهود، و اسفار تورات، و دیگر کتابهای انبیاء آنان، همواره به موعود اشاره شده است.
«ثقیف» نام مسجدی است. امام باقر علیه السلام در ضمن حدیثی فرمود:
«وقتی که قائم قیام کرد، به کوفه می رود و چهار مسجد را در آنجا ویران می نماید. هر مسجدی که در زمین مشرف (بر خانه های مردم) باشد، ویران می کند و راهها را وسیع می نماید».
گویا منظور چهار مسجدی است که دشمنان اهلبیت علیهم السلام هر یک از آنها را برای تشویق به نام یکی از دشمنان یا شرکت کنندگان در خون امام حسین علیه السلام ساختند. آنها عبارتند از:
1- مسجد ثقیف (به نام مغیرة بن شعبه ی ثقفی)
2- مسجد اشعث (به نام اشعث بن قیس، سر کرده ی منافقین)
3- مسجد جُریر (به نام جریر بن عبدالله، مخالف امام علی علیه السلام)
4- مسجد سمّاک (به نام سمّاک بن مخزومه اسدی، از فرمانروایان جنگ صفّین)» («تهذیب»، ج 2، ص 250)
مبنع: دانشنامه مهدویت
ظهور «سفیانی» همانند ظهور «دجّال» نیز در بسیاری از منابع حدیث شیعه و اهل تسنّن به عنوان یکی از نشانه های ظهور مصلح بزرگ جهانی، و یا به عنوان یکی از حوادث آخر زمان، آمده است. [1] .
علائم ظهور به دو دسته کلی تقسیم میشوند: علائم حتمی و علائم غیر حتمی.
فضیل بن یسار از امام باقر (ع) روایت کرده که فرمودند:
«نشانههای ظهور دو دسته است: یکی نشانههای غیرحتمی و دیگر نشانههای حتمی؛ خروج سفیانی از نشانههای حتمی است که راهی جز آن نیست.» (غیبت نعمانی، با ترجمه غفاری، باب18، ص429)
در برخی از روایات «خروج خراسانی» به عنوان یکی از نشانه های ظهور بیان شده است. اگر چه در این روایات به روشنی او معرفی نشده است؛ ولی برخی او را مردی از بنیتمیم دانستهاند. [1] .اغلب روایاتی که نام او را بردهاند، از خراسانی همراه سفیانی یاد کردهاند. امام صادقعلیه السلام فرمود: «خُرُوجُ الثَّلاثَةِ الخُراسانی وَالسُّفیانی وَالیَمانی فِی سَنَةٍ واحِدَةٍ فِی شَهْرٍ واحِدٍ فی یَوْمٍ واحِدٍ وَلَیْسَ فیها رایَةٌ بِأَهْدَی مِنْ رایَةِالیَمانی یَهدِی إِلَی الْحَقِّ» [2] ؛ «خروج خراسانی، سفیانی و یمانی در یک سال و یک ماه و یک روز تحقق مییابد و در بین آنها پرچمی هدایتگرتر از یمانی نیست که او به حق هدایت میکند».و در برخی روایات از خراسانی و سفیانی به دو اسب مسابقه تشبیه شدهاند که خراسانی از مشرق و سفیانی از مغرب به طرف کوفه در حرکتاند. [3] .البته روایتی نیز از خروج او به عنوان یکی از نشانههای حتمی قیام حضرت مهدیعلیه السلام یاد شده که به جای خروج یمانی ذکر شده است. [4] .
[1] روزگار رهایی، ص 1043.
[2] کتاب الغیبة، ص 446.
[3] الغیبة، ص 259.
[4] ر.ک: همان، ص 289، ح 6.
منبع: پایگاه جامع اطلاع رسانی امام مهدی (عج)
«خُروج دابةالارض» به معنای بیرون آمدن جنبنده از زمیناست. اینپدیده هم در روایات شیعه و هم در روایات اهل سنّت، مورد اشاره قرار گرفته و از آن به عنوان «اَشراط السّاعة» و یکی از نشانههای نزدیک شدن قیامت یاد شده است. [1] .آنچه که این اتفاق را نزد شیعه مهم ساخته، روایاتی است که از «خروج دابةالارض» به عنوان رجعت امیرمؤمنان علیعلیه السلام یاد کرده است.
امام باقرعلیه السلام فرموده است: «امام علیعلیه السلام پس از ذکر اوصاف خود، فرمود:... من همان جنبندهای هستم که با مردم سخن میگویم...». «...اِنّی... وَالدَّابَّةُ الَّتی تُکَلِّمُ النَّاسَ» [2] .؛
مراد از «شیصبانی» در روایات اهل بیتعلیهم السلام، مردی از بنی عباس و یا مردی دشمن اهل بیتعلیهم السلام است؛ زیرا امامانعلیهم السلام بنی عباس را به بنی شیصبان تعبیر میکردند و آن نام مردی بدکردار یا گمنامی [1] است و آن بزرگواران دشمن خود را به طور کنایه با این کلمه نام بردهاند. «شیصبان» در لغت نامی از نامهای ابلیس است. پس از آنکه قدرت در دست زمینه سازان خراسانی و طرفداران آنان قرار میگیرد، شیصبانی در عراق خروج میکند.
در روایتی از امام صادق علیه السلام بنا به نقل شیخ مفید، آمده است: لا یخرج القائم الا فی وتر من السنین سنه احدی او ثلاث او خمس او سبع او تسع: قائم (علیه السلام) خروج نمی کند مگر در سالهای فرد: سال اول، یا سوم، یا پنجم، یاهفتم، یا نهم. و از امام محمد باقر علیه السلام روایت است: یقوم القائم فی وتر من اسنین: تسع، واحده، ثلاث، خمس: قائم علیه السلام در سالهای فرد قیام می کند: نه، یک، سه و پنج.
منبع: پایگاه جامع اطلاع رسانی امام مهدی (عج)
«برخی از کسانی که مودّت و دوستی
ما اهلبیت را دستاویز ساخته اند، زیان و فتنه انگیزیشان بر شیعیان ما از دجّال بیشتر است».
پرسیدند : ای فرزند رسول خدا! چرا فتنه شان از دجّال بیشتر است؟
حضرت رضا علیه السلام فرمود : «زیرا با دشمنان ما مهر و مودّت میورزند و نسبت به دوستان ما دشمنی و عداوت مینمایند. هرگاه چنین شد، حقّ و باطل به هم میآمیزد و حقیقت مشتبه گردیده در نتیجه انسان مؤمن از منافق باز شناخته نمیشود». [2] .
[1] دجّال از کلمه «دَجَلَ» مشتق شده است ؛ به معنای حق را به باطل آلودن، پوشاندن حق، خدعه و دروغ است. دجّال صفت مردی است که قبل از ظهور حضرت مهدی علیه السلام خروج میکند ؛ ولی آن حضرت فعالیتهای او را عقیم و توطئه هایش را خنثی میسازد.
[2] بحارالانوار، ج75، ص391، ح11.
منبع: پایگاه جامع اطلاع رسانی امام مهدی (عج)